در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، شرکت کانتور فیتزجرالد به بدترین دلیل ممکن به شهرت رسید. ۶۵۸ نفر از کارکنان آن‌ها در حملات تروریستی به مرکز تجارت جهانی مفقود و کشته‌شده فرض شدند. اگرچه تلفات کانتور تقریباً دو برابر اداره آتش‌نشانی نیویورک بود، اما داستان آن‌ها خیلی زود به حاشیه رانده شد؛ چرا که رسانه‌ها به هاوارد لاتنیک، مدیرعامل کانتور هجوم بردند و او در عرض چند هفته از چهره نمادین این تراژدی به یک منفور اجتماعی تبدیل شد. این فیلم با روایتی واقعی و عجیب‌تر از داستان‌های تخیلی که در طول ماه‌ها و سال‌ها جریان دارد، گرفتار شدن در تقاطع تاریخ را به تصویر می‌کشد.